. از قدیم گفته اند : صد نفر
صد قدم بردارند بهتر و با ارزشتر است تا آن که یک نفر صد قدم بردارد. قدمهای
جمعی سریعتر به نتیجه می رسد و خدا بر جمع و جماعت نظر لطف بیشتری دارد.شاید در
داستان های کودکانه قدیمی یادمان نرفته
است که وقتی لاک پشت با خر گوش مسابقه می
داد ، برای شکست او ، لاک پشت ها در مسیر
حرکت تند و رونده خر گوش کمین می کردند و
ظاهر می شدند و او را در این رقابت از دور خارج می کردند. منظور فریب و ریا نیست
بلکه وجه همدلی آن را باید دید. لازمه با هم بودن حسن اعتماد و همدلی است .
یادمان شهدای گنجان سیاسیون زیادی را در خود دیده است که به خون شهدای گنجان قسم یاد کردند تا ازاین طریق به پست ومقام ونان ونوایی برسند اما کوچکترین قدمی برای شهدا وبازماندگانشان بر نداشتند .وفقط وقت انتخابات است که یادشان می افتد اینجا هفتاد لاله پرپر آرمیده است.شما ببینید مردمی که در حفظ کشورمان اولین بوده اندودر آن برهه زمانی تمام جوانانشان فدای وطن گردید اکنون در چه وضعیتی به سر می برند.90درصد جوانان مهاجرت نموده اند .در یک روز زمستانی کل گنجان را بگردید 5نفر جوان پیدا نمی شود آیا سهم گنجان از آبادانی وتوسعه همین است.؟؟؟آیابه پاس این همه شجاعت وجانفشانی حق خانواده شهدای گنجان یک کارخانه کوچک هم نبود تا جمعیت 200 نفری جوان جویای کار این مردم قهرمان رادر کنار خانواده خود نگه دارد؟؟؟. تاچند سال دیگرپدرومادر های ما که تنها ساکنان فعلی روستا هستند از کار آفتاده شوند شما فکر می کنید کسی هست که برای شهدا ورفتگان ما حتی فاتحه بخواند.
وضعیت کشاورزی هم را که خودتان می.بینید.جلوی آب کشت زرع ما را علیرغم اینکه جوی گنجان اولین جوی ثبت شده در روستاهای اطراف بوده گرفته اند وبا سیمان کردن کف رودخانه وکف جوی باقر آباد نمی گذارند قطره آبی به گنجان برسد.وهیچ کدام از ما صدایش هم در نمی آید
هم ولایتی های عزیزم: این مشکلات فراوانی که اکنون برسر راه ماست 80%آنها به خودمان بر می گردد ما از مسئولین نخواستیم عده ای از ما فکرهای کوچکی داشتیم با گرفتن یک پتو یاچادر خودمان را راضی کردیم(منظور عده قلیلی است) .
البته به برکت نظام مقدس جمهوری اسلامی ورهبری امام شهیدان واکنون مقام عظمای ولایت کارهای زیادی برای کل روستاهای ایران عزیز انجام گردیده.که گنجان هم ازاین قاعده مثتثنی نیست .ولی چون گنجان در این انقلاب نقش برجسته تری از سایر روستاهای استان کرمان داشته است وجوانانی که قرار بوده عصای دست مردم باشند وزادگاه خود را بسازند را ازدست داده است لذا امروز هم خدمت رسانی به آن بایستی برجسته تر باشد.
گنجانی عزیز:هرچند به دلیل محرومیت ونبود شغل مناسب هر کدام از ما آواره یک شهر ودیار شده ایم
امابا ور کنیم
ما در
روستا ی گنجان پیشینه هایی داریم که هر جا باشیم ما را به سمت خود می کشاند.
حالا دیگر گنجان فرندانی باسواد ، دارای تخصص های مختلف و افرادی که در جاهای مختلف دارای پست و
موقعیت های شغلی خوب هستند ، دارد و باید
دست در دست هم بدهند و با همفکری و همدلی راه نه چندان دشوار ابادانی روستا را طی کنند . فرصت ها اندک و نا مشخص است
و اگرسری به خاک اموات خود در مزار اموات روستا بزنیم و گفتگویی از سر دل با آنها
داشته باشیم می بینیم هر کدام آنها روز ی روز گاری فردی مثل ما بودند که مجال انجام همه ی فعالیت های خود را نیافتند
و چه کاری بهتر از آن که انسان در افعال خیر و عام المنفعه مشارکت کند و بار خود
را برای قیامت سبک نماید
.
ما برای آبادانی روستا اولویتی بالاتر از همدلی و همراهی نداریم
و هر
گاه این امر محقق شود بدون شک کوهی از مشکلات هم هموار خواهد شد .
این مطلب را برای این نگاشتم که در نظر داریم جهت انعکاس مشکلات وجلب توجه مسئولین وتوسعه همه جانبه گنجان جلساتی را به صورت فصلی برگزار نماییم تا با همفکری وهمدلی راهی برای جلوگیری از مهاجرت جوانان وغریب نشدن شهدای عزیزمان پیدا کنیم
امیدوارم گنجان عزیزروزی را به خود ببیند که از نظر فرهنگی وگردشگری هم مثل ایثار ومقاومت نمونه باشدو مردم از مناطق مختلف ایران و فرزندان خود روستا
ترجیح دهند بهترین لحظات زندگیشان را در آنجا سپری کنند.
(حق نگهدارتان باد)
